Velayet
Yasanin ilgili maddesi ergin olmayan çocuk ana ve babanın velayeti altındadır der. Ayrica ana ve baba evli değilse velayetin anaya ait oldugunu söyler.Yasal sebep olmadıkça velayetin ana ve babadan alınamayacagini belirler.
Velayet küçüklerin ana ve babalarınca ortaklaşa kullanilir ve eğitim, nerde bulunmalarını belirleme, koruma ile bakım konularında hak ve görevlerini içerir. Ana-babadan birisi yoksa diğeri tarafından tek başına kullanılır.
Bu konuda uluslararası anlaşmalara göre yaşanan ülkenin yasaları, sözgelimi Hollandada yaşayanlar için Hollanda yasaları esas alınır.
Ayrılık süresinde (bu boşanma tarihinden sonraki süre için de geçerlidir) velayet hakkı anne ve babaya ortak olarak aittir. Mahkeme, tarafların bir dilekçesi bulunmadığı sürece bu konu ile ilgili bir karar verme yetkisine sahip değildir. Şayet taraflar velayet konusunda anlasamamislarsa , tek basina velayet hakkını isteyen taraf bunu bir dilekçe ile mahkemeden talep eder. Karşı taraf bunu kabul etmezse, mahkeme aşağıdaki kriterler esasında karar verir:
- Çocuğun çıkarlarını hangi taraf daha iyi koruyabilecek durumdadır?
- Çocuk kimin yanında sağlıklı ve sürekli bir gelişmeye sahip olacaktır?
- Çocuk hangi tarafa daha sağlıklı duygusal bağlarla baglidir?
- Kardeşleri ile çocuk hangi tarafla yaşadığı zaman iyi ilişkiler geliştirebilecektir?
Yasa, velayet konusunda mutlaka yanların dinlenmesi gereğine vurgu yapmakta, kişisel ilişki kurma hakkına da değinerek bu hakkın verilmesinde, yukaridaki kriterlerde de belirtildigi gibi çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlaki bakımdan yararlarının gözetilmesine önem vermektedir.