Rechten en verplichtingen binnen het huwelijk
De gehuwde echtgenoten dienen samen te leven in de echtelijke woning. De noodzakelijke en de uitzonderlijke situaties die het samenleven belemmeren, worden niet als scheiding beschouwd, zolang deze geen scheidingsdoel beogen.
Bijvoorbeeld:
Een moeder verblijft tijdelijk in een andere stad bij haar dochters die in verband met de studie aldaar tijdelijk woonachtig zijn. Deze situatie kan niet beschouwd worden als een tegenstrijdige handeling wat betreft het samenleven.
Met de in werking treding van de nieuwe wet is de echtgenoot ook niet meer vanzelfsprekend het hoofd van gezin. Het beleid in de huwelijkseenheid wordt nu door de echtgenoten gezamenlijk gevoerd. Dus, de echtgenoten nemen de beslissingen omtrent het gezin gezamenlijk. Het principiële uitgangspunt de vader (de man) is de baas zal niet meer van kracht zijn.
De door de vrouw verrichte huishoudelijke werkzaamheden en haar aandeel hierin wordt nu als vermogenswaarde beschouwd.
De vrouw verkrijgt door het huwelijk de geslachtsnaam van haar echtgenoot; zij kan echter na een verzoek aan de huwelijksambtenaar of op een later tijdstip, na een schriftelijk verzoek aan het bevolkingsbureau, vóór de achternaam van haar echtgenoot ook haar eerdere geslachtsnaam gebruiken. De vrouw kan hooguit twee geslachtsnamen gebruiken.
Geen van de echtgenoten is bij het kiezen van een beroep of bedrijf verplicht toestemming van de andere echtgenoot te verkrijgen. Echter, bij de keuze en de uitoefening van een beroep of bedrijf wordt rekening gehouden met de belangen en de vrede van de huwelijksgemeenschap.
Men dient rekening te houden met het gezamenlijk belang van het gezin door afstand te nemen van een beroep, welk eer beschadigend en/of beschamend is voor de andere echtgenoot.
In het nieuwe burgerlijke wetboek wordt het begrip Echtelijke Woning opgenomen.
In de wet wordt bepaald, dat een der echtgenoten de toestemming van de andere echtgenoot nodig heeft als het gaat om de opheffing van de huurovereenkomst of om de overdracht van de echtelijke woning (bijvoorbeeld: i.v.m. de verkoop of schenking, etc.) of om de beperking van rechten (het gebruik, wonen, het gebruiksrecht, hypotheek, etc.) omtrent de echtelijke woning.
De echtgenoot die geen rechthebbende is op het onroerende goed dat als echtelijke woning wordt beschouwd, kan verzoeken dat de noodzakelijke verklaring betreffende de woning aan het kadaster wordt doorgegeven.
Voor deze handeling hoeft men geen legéskosten te betalen. Voor het verkrijgen van zon bevestiging heeft men de volgende stukken nodig:
- een woonverklaring (deze verklaring kan men aanvragen bij het bestuur van de Wijk/het Dorp waar de echtelijke woning zich bevindt).
- een uittreksel uit de bevolkingsregistratie, waaruit blijkt dat de aanvra(a)g(st)er de echtgenoot is van de eigenaar op wiens naam het onroerend goed staat geregistreerd.
- Het identiteitsbewijs of paspoort van de aanvrager/aanvraagster en eventueel een pasfoto.
Hieronder ziet men een voorbeeld van een verzoekschrift omtrent zo'n aanvraag:
Zoals u aan de hand van het door mij ingediend uittreksel uit de bevolkingsregistratie kunt vaststellen dat Ayhan Sert, eigenaar van het hierboven vermeld onroerend goed, mijn echtgenoot is. U kunt ook aan de hand van de door het Bestuur van de Wijk Suadiye/gemeente Kadıköy afgegeven Woonverklaring, d.d. 12/11/2002 vaststellen, dat wij dit onroerend goed als echtelijke woning gebruiken. Op grond hiervan en krachtens artikel 194 van het Burgerlijke Wetboek verzoek ik u bij deze om opname van deze echtelijke woning in het kadastraal register van eigendommen.
Indien de echtelijke woning door één van de echtgenoten op grond van een huurovereenkomst is verkregen, wordt de andere echtgenoot die geen partij is bij deze overeenkomst door een mededeling aan de verhuurder partij bij de overeenkomst en wordt hij samen met de andere echtgenoot hoofdelijk aansprakelijk. Een woning die bestemd is voor het permanente verblijf van het gezin wordt als echtelijke woning beschouwd. Een gezin kan over meerdere woning beschikken, zoals een zomerhuis, huisje in de bergen, etc. Slechts een van deze woningen wordt krachtens het burgerlijke wetboek als echtelijke woning beschouwd. De panden, die in de kadaster opgenomen zijn als winkel, werkplaats, etc. kunnen niet als echtelijke woning gebruikt worden.
Wanneer een in het kadaster als echtelijke woning geregistreerde woning verkocht wordt, wordt deze handeling als ongeldig beschouwd.