Testament

De wilsbeschikking geschiedt als volgt:

a) Benoeming van Erfgenamen: de erflater kan op grond van deze wet voor zijn gehele nalatenschap een of meerdere personen tot erfgenaam benoemen. Dit kan zowel een natuurlijk persoon als een rechtspersoon zijn. Degenen die benoemd worden als benoemde erfgenamen betiteld en deze handeling als Benoeming van Erfgenamen.

Voorbeeld
Mevrouw Fatma heeft goede buren- een echtpaar- die haar helpen verzorgen nu zij een dagje ouder wordt. In haar testament heeft mevrouw Fatma bepaald dat het echtpaar na haar dood haar bezittingen erft. Zolang mevrouw Fatma leeft kan het echtpaar dus geen aanspraak maken op haar bezitingen.  

b) Een bepaald goed nalaten: De erflater kan iemand, zonder hem tot erfgenaam te benoemen, begunstigen door een bepaald goed na te laten.

Voorbeeld:
Uw buurvrouw Hatice heeft bepaald, dat een zilveren theeset na haar overlijden aan u wordt overhandigd.

c) Aan de dood gebonden besparingen: Aan de dood gebonden besparingen zijn de gerechtelijke handelingen, welke door de erflater voor zijn dood vastgesteld wordt.

Onder andere:
I- Testament: Voor het maken van een testament is onderscheidingsvermogen en de leeftijd van vijftien jaar vereist. De erflater moet persoonlijk gebruik maken van dit recht.

II- Bij overeenkomst inzake erfopvolging: Een overeenkomst inzake erfopvolging wordt tussen de erflater en iemand anders opgesteld. Daarom is het belangrijk dat partijen hun wensen wederzijds duidelijk aangeven. Voor het maken van een overeenkomst inzake erfopvolging zijn onderscheidingsvermogen, meerderjarigheid en de afwezigheid van curatele vereist.

Erven van schulden

De erfgenamen erven niet alleen het vermogen en de rechten van de nalatenschap, maar erven eveneens de schulden van de erflater.

Elke erfgenaam is verantwoordelijk voor de totale schuld van de nalatenschap. Het indienen van een verzoek tot Weigering van Nalatenschap of Vereffening van Nalatenschap is de mogelijkheid om deze verantwoordelijkheid te vermijden.

Weigeren van nalatenschap

De wettelijke of begunstigde erfgenamen kunnen de acceptatie van de nalatenschap weigeren. De erfgenamen van de erflater kunnen wettelijk binnen drie maanden na het overlijden van de erflater een verzoek indienen tot weigering van nalatenschap. Bij inwilliging van zon verzoek wordt de totale nalatenschap, zowel schulden als tegoeden, niet geacepteerd. De rechthebbenden kunnen, ondanks de weigering, alsnog een uitkering van een sociale verzekeringsinstelling ontvangen.

Voorbeeld:

De man van mijn tante, dus mijn zwager is anderhalf maand geleden overleden. Mijn zwager was een gepensioneerde bankmedewerker. Ook als mijn tante de nalatenschap weigert, krijgt zij alsnog een weduwe-uitkering van de sociale verzekeringsinstelling.