De scheiding en het scheiden

De scheiding is hetgene de echtgenoot of echtgenote uitspreekt of beide partijen uitspreken in de aanwezigheid van een wettelijke vertegenwoordiger, die de partijen aanhoort, hen verdedigt, een poging tot verzoening doet en de rechten van de vrouw en kinderen aangeeft (artikels 78, 79, 89, 114 en 115).

Het scheiden is de beslissing die de rechtbank uitspreekt op grond van het verzoek van één van de echtgenoten (artikel 94, 97)  of van de echtgenote zelf (artikel 102, 113 en 120, paragraaf II en artikel 124) na het falen van een poging tot verzoening, het bepalen van de rechten van de vrouw en kinderen en het deponeren van wat hen toekomt bij de rechtbank.

De scheiding

  • Er is een gedetailleerde wetsbepaling neegelegd voor het voeren van een poging tot verzoening (artikels 81, 82).
  • Het vaststellen van een periode van maximaal 30 dagen voor de echtgenoot om het vastgestelde bedrag aan vergoeding te deponeren bij de rechtbank als gevolg van de door hem uitgesproken scheiding (artikels 83, 86).
  • Zich refereren tot de meervoudige kamer om de rechten van de echtgenote en kinderen te bepalen in het geval de poging tot verzoening faalt (artikel 88).
  • Het bieden van de mogelijkheid om in overeenstemming het huwelijk te beëndigen (eenstemmige scheiding) (artikel 114).

 

Het scheiden

  • Het algemeen maken van de procedure om een poging tot verzoening te ondernemen in alle gevallen waarbij men een scheiding wil uitspreken (artikel 94, 113, 120) 
  • Het toevoegen van een nieuwe grond om te scheiden, namelijk "duurzame ontwrichting" (artikel 94).
  • Het vaststellen van een periode van 6 maanden om een beslissing uit te spreken inzake een verzoek tot scheiding (artikel 113).
  • Geen cassatie voor de beslissing inzake scheidingen (128)
  • Het overgaan tot toepassing van buitenlandse rechterlijke beslissingen inzake scheidingen nadat zij uitvoerbaar zijn verklaard (artikel 128).  
  • Het vaststellen dat het niet nakomen van voorwaarden in de huwelijksakte een belemmering vormt voor het scheiden (artikel 99).
  • Het bepalen van de geldigheid van de compensatie voor de vrouw door de rechtbank in de beslissing (101).